Dunbine Fantastic -SiN Version-

สวัสดีครับ

วันนี้บล็อกอาจเป็นวาระพิเศษนิดหน่อย เพราะร้านนี้ใกล้บ้านผมมาก (1.7 กิโลเมตรจากบ้าน)

จากกระทู้นี้

http://www.pantip.com/cafe/food/topic/D6337979/D6337979.html

และกระทู้นี้

http://www.pocketonline.net/board/view.php?id=22998

มีร้านอาหารญี่ปุ่นขายโดยชาวญี่ปุ่น ซึ่งราคาไม่แพงเลย แถมอยู่ใกล้บ้านอีก ......

ด้วยความอยากลอง และอยากพูดคุยด้วย เลยไปลองทานดู

------------------------------------------------------------------------------------------

ชื่อร้านชื่อ Omise

ตำแหน่งอยู่ในซอยจรัญ 13 เลยโรงงานแป้งมันปลามังกรมานิดหน่อย (ดูแผนที่ในช่วงคอมเมนต์)

การเดินทาง : สองแถว / ขับรถ / มอเตอร์ไซค์รับจ้าง / แท็กซี่

ราคา : 40 บาทจนถึงประมาณเก้าสิบ หรือมากกว่านั้น ขึ้นกับปริมาณสั่ง

หน้าร้าน

อีกมุมนึง

หน้าร้านครับ

ชื่อร้าน

ป้ายโฆษณา (แอบเขียนผิด)

อีกรอบ

มีเมนูให้เลือกพอสมควร ราคาไม่แพงเลย

มีทั้งอาหารเซต ราเมง และอื่นๆ

อีกฟาก

ป้ายหน้าร้าน

อีกรอบ

ข้างๆมีบูทขายถุงพลาสติก

คนขวาคือกุ๊กครับ เป็นคนญี่ปุ่นแท้ๆ บ้านเกิดอยู่ที่ยามากุจิ แล้วมาที่โอซาก้า เปิดร้านอาหาร ส่วนคนซ้ายคือคุณป้า คอยเสริฟอาหาร เสริฟน้ำ รับออร์เดอร์ ล่าม และงานอื่นๆ เป็นคนพูดเก่งดีนะครับ

อีกรูปนึง

ตอนอยู่ในครับครับ (รูปตอนนี้กำลังปิดร้าน)

น้ำชา 10 บาท เติมได้เรื่อยๆ

ข้าวแกงกะหรี่หมูทอด (89ฺบาท)

อีกรูป

ชุดทงคัตสึ (69บาท)

อีกรูป

มาพร้อมข้าว ซุบ

ไก่คาราเกะ ปกติเซตนึงจะราคา 69 บาท ถ้าไม่เอาแบบเซตก็เหลือ 64 บาท

เบลอ

ไก่ทอดผมว่าอร่อยกว่าหมูทอดนะ

ทงคตสึราเมง (40บาท) ซุบกระดูกหมู

ชาฮัง (ข้าวผัดญี่ปุ่น)

COMMENT:

แผนที่จากนามบัตรร้าน

แผนที่จาก google

http://www.wikimapia.org/#lat=13.737181&lon=100.436266&z=18&l=0&m=a&v=2

- ร้านเดินทางอาจลำบากนิดๆ เพราะมีแค่สองแถวสายมะพร้าวเตี้ยเท่านั้นที่ผ่าน(ขึ้นจากปากซอยจรัญสนิทวงศ์13) หรือนั่งมอเตอร์ไซค์จากปากซอยมาร้านก็ได้ 25 บาท

- ร้านจะอยู่เลยโรงงานแป้งมันปลามังกรไม่ไกลนัก

- ราคาส่วนใหญ่ถือว่าถูกพอสมควร

- รสชาติก็คุ้มราคานะครับ ผมชอบมาก (ใกล้บ้าน) รสชาติอาหารบางอย่างอร่อยกว่าร้านแพงๆอีก

- ชา 10 บาทเติมได้เรื่อยๆ

- สำหรับคนที่เดินทางจากที่ไกลๆ มากินอาจลำบากหน่อย

เพิ่มเติม จากการพูดคุยกับคุณป้ากับคุณลุงกุ๊ก

- อาหารอาจมีลืม มีช้าได้ โปรดเข้าใจด้วย บางทีลุงก็มีลืมๆไปบ้าง

- ร้านเปิดถึงสามทุ่มครึ่ง (หรืออาจปิดเร็ว ถ้าของหมด) และร้านปิดวันอาทิตย์

- ยิ่งถ้าคนเยอะ ก็ต้องทำใจนิดนึง อย่าหงุดหงิดซะก่อนหละ *-* ลุงทำอาหารอยู่คนเดียว คนช่วยเสริฟก็มีคนเดียว

- ผมว่าร้านนี้เป็นแบบอย่างของการอยู่พอเพียง ขายอาหารไม่แพง ขายได้เรื่อยๆ ไม่ต้องขยายร้าน ไม่ต้องทำให้ดูไฮโซฟูฟ่า เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆก็ดีแล้ว

-------------------------------------------------------------------------------------------

พูดถึงเวปพันทิปก้นครัว

ที่นี่เป็นทั้งแหล่งที่เป็นจุดกำ้เนิดของร้านอาหาร และเป็นที่จุดจบของร้านอาหารเช่นกัน

-จุดกำเนิดของร้านอาหารคือ เราสามารถรู้จักร้านใหม่ๆได้ โดยผ่านจากคนที่ทานมาแล้ว แล้วมารีวิววิจารณ์ในเวป เราก็สามารถดูข้อมูล และไปทานได้

-จุดจบของร้านอาหารคือ ถ้ามีข่าวคราวเสียหายที่เกิดขึ้นกับร้านอาหาร กระแสก็จะเร็วเช่นกัน และขึ้นกระทู้แนะนำบ่อยครั้ง เช่นมีแมลงในอาหาร มีของแปลกปลอมในเครื่องดื่ม โดนเอาเปรียบ เป็นต้น ก็ทำให้คนไม่อยากกิน

แต่จุดจบของร้าน ส่วนใหญ่จะไม่ถึงขั้นปิดร้าน ส่วนมากจะแค่คนกินน้อยลง สักพักหนึ่งก็เริ่มมากขึ้นตามลำดับ

แต่มีสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจคือ ความช่วยเหลือเมื่อมีคนเดือดร้อน

ยกตัวอย่างเช่นร้าน Omise นั่นเองครับ เนื่องจากเป็นร้านที่คนค้นพบไม่นาน(แต่จริงๆก็เปิดมานานแล้ว) โดยเจอปัญหาบ้าง เช่น คุณลุงกุ๊กตาจะมองไม่ชัดเท่าไร และอ่านภาษาไทยไม่ได้เลย หรือไม่ก็พอคนเยอะ ก็เริ่มบริการไม่ทัน มีหลงลืม ทำออร์เดอร์ผิดบ้าง เนื่องจากลุงเค้าก็อายุมากแล้ว แต่เค้าก็ใจรักในการทำอาหาร ดังนั้นคนในพันทิปและเวปบอร์ดอื่นๆ ก็มีการช่วยเหลือร้านของลุงด้วย

(ก่อนหน้านั้นรู้สึกจะมีเรื่องหอยทอดอุดมสุขมั้ง ที่ช่วยๆกัน)

นี่คือเมนูเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น ซึ่งทำโดยคนในบอร์ด Pocket ชื่อ otto ซึ่งก็มาขอความช่วยเหลือเรื่องชื่อเมนูอาหาร

http://www.pocketonline.net/board/view.php?id=22998

แล้วก็ทำเป็นเมนูให้เห็นข้างต้น

ปล. ผัดเปรี้ยวหวานคือ Subuta スブタ　　ส่วนแดจังกึมเกาหลีคือ yakinikudon　　焼肉丼 นะ (อันนี้ถามลุงที่ร้าน)

ช่วยทำให้คุณลุงรู้ว่าลูกค้าสั่งออร์เดอร์อะไรได้ง่ายขึ้น

ต่อมา ก็ได้ยินว่ามีคนจากเนต คาดว่าจะเป็นพันทิป ก็ช่วยทำภาพร้านอาหาร พร้อมกับแนะันำอาหารด้วย

แล้วก็มีคนจากเนตทำป้ายใหญ่ๆ ช่วยคุณลุงเช่นกัน เพื่อให้มองเห็นง่ายๆ

และสุดท้าย ไม่ได้ถ่ายรูปมา คือ มีคนจะมาช่วยเสริฟน้ำเสริฟอาหารด้วย น่าจะช่วยลดภาระคุณป้าได้ส่วนหนึ่ง

ซึ่งผมก็ขอบคุณทุกคนที่ช่วยคุณป้ากับคุณลุงร้านนี้ด้วยครับ *-*

--------------------------------------------------------------------------------------------

ของแถม

นีท (NEET) คือพวกไม่ทำงาน ไม่เรียนหนังสือ ไม่ฝึกตัวเอง ใครเคยเจอคนแบบนี้จริงๆในสังคมไทยบ้าง

(ภาพนี้เอามาจากการ์ตูนเรื่องอิตโต้ภาคสอง)